Siłownia Warszawa Targówek

Niepojętym pozostanie dla mnie na wieki wieków, jak ktokolwiek przy zdrowych zmysłach może mieć o tej siłowni opinię pozytywną — choćby umiarkowanie pozytywną, choćby ledwie życzliwie neutralną. Szatnia… ach, szatnia! Kto to widział, kto to słyszał — toż to nie szatnia, to ponury żart na temat szatni, gorzki żart, nad którym śmieją się chyba tylko duchy dawno zrujnowanych uzdrowisk. Gdybym to ja był właścicielem tego żałosnego przybytku, tego sanktuarium nędzy i abnegacji, to wstydziłbym się wpuszczać tam nie tylko ludzi, ale i siebie samego, choćby w godzinach największej samotności. Dwa tygodnie uczęszczam, dwa tygodnie myję ręce na sucho — bo jedyna umywalka, ta jedyna święta umywalka, nie działa i działać nie zamierza. Prysznice? Cztery są, lecz w istocie dwa — i to z łaski niebios. Obraz nędzy i rozpaczy. W szpitalu, gdzie leżałem po cudownym upadku z roweru (historia długa, dramatyczna, acz nie na dziś), miałem warunki lepsze, niemal luksusowe. Śmiem podejrzewać, że i w przeciętnym zakładzie karnym człowiek, zmęczony całodziennym kontemplowaniem sensu życia, wykąpie się godniej. O obskurności już nie wspomnę — zresztą, o czym tu mówić? Tego nie da się opowiedzieć. To trzeba przeżyć. A potem jak najszybciej zapomnieć.

Jestem bardzo zadowolona z gry w squasha w Kangur Klubie na Targówku. Spośród wielu kortów w Warszawie, ten wyróżnia się wyjątkową czystością i estetyką. Profesjonalna obsługa oraz komfortowe warunki sprawiają, że każda wizyta to przyjemność. Serdecznie polecam wszystkim miłośnikom squasha!

W szatni nie śmierdzi już brzydko, zostało to naprawione po moim komentarzu tutaj.🙏